Senin hayatıma girmenle beraber iki yeni cümlecik de hayatımın tam ortasına yerleşiverdi.
Birini kullanmaya bayılıyorum belki ama diğerini ağzıma aldığım her an biliyorum ki seni yine ve yine üzmüşüm.
"Özür dilerim" sevgilim...
İstemeden olmuştur her şey. Ne yapıyorsam ya da yaptıysam seni kırmak için değildir mutlaka. Yapamam ki zaten isteyerek; OLMAZ. Biri sıkmıştır canımı, yatağın solundan kalkmışımdır, makyajım akmıştır, hava bozmuştur vesaire.. Ne bileyim işte.
"Özür dilerim".. DEFALARCA.
Kolay mı bu kadar, diye düşünüyorsun değil mi şimdi? Bir özürle.. Bu kadarcık mı değerim?.. Düşünüyorsun değil mi? Biliyorum,hissediyorum. Ama o kadar değerlisin ki benim için, keşkeleri atıyorum artık.Senden sonra keşke diyeceğim hiçbir şey olmayacak, olmamalı, olmadı..
"İyi ki varsın" sevgilim...
Sen öğrettin bana bu kelimeleri, daha doğrusu bu minicik cümleyi.Öznesi sen, yüklemi sen, Başlangıcı sen fakat sonucu benden ibaret. Ne kadar güzel şey birine bunu söyleyebilmek ve senin için dünyalara bedel birinden bunu duyabilmek. Var olmanın bir amaca bağlı olduğunu işitmek, birilerinin mutluluğu olmak ve yine o birilerinin senin merkezinde olduğunu hissetmek.
Anladım...
Her şey sende GİZLİ.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder