Zaman

    Zaman seninle nasıl geçiyor? Çok soruyorum bu soruyu kendime. Cevabı yok ama. Ya da ben öyle sanıyorum. Ama anlayamıyorum biliyor musun? Seninle beraber geçirdiğimiz dakikaların acelesi varmış sanırım. Zaman bizimle beraber durmuyor.Gözlerimizin içine baktığımız anlardaki gii durmuyor bizim gibi. Hiç sesimi çıkarmadan saatlerce belki kalabilirim öylece. Senin en derinine inerek, içindengeçenleri hissederek, seni kendime işleyerek... Anlatamıyorum işte o an olanları sana, ifade etmenin imkanı yok, bunu ifade edebilecek bir dil yok zaten yeryüzünde. Kalpten kalbe giden bir yol var sadece, oradan anlayabilirsin, daha doğrusu hissedebilirsin her şeyi; Olanı... Biteni... Nokta koyamıyorum cümlelerimin sonuna. Kalemim izin vermiyor, sonlanmasına izin vermek istemiyorum içinde "sen" geçen cümlelerimin bile. Saklamak istiyorum en derinime: Kimseler bulamasın, kimsecikler göremesin, nazar değmesin bize...

Gizlenelim

Herkesden kaçar gibi

Ben

Parlaklığımızı görüyorum

İlk sayfamızdan beri

Sadece kal bende

Hıçkırışlarımı dinle

Can çekişlerimi

Seslerimi, hissettiklerimi...

Nefesimi dinle sevgilim

Sen her şeyimdesin

Senin için her şeyim!..